brukiew


brukiew
brukiew I {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż IVa, lmM. brukiewkwie, zwykle w lp {{/stl_8}}{{stl_7}}'dwuletnia okopowa roślina pastewna o dużych, rozłożystych liściach i grubym (kulistym lub podłużnym) korzeniu; jako pasza (rzadziej jako pokarm dla ludzi) wykorzystywany jest głównie korzeń, w środku biały, soczysty, zawierający dużą{{/stl_7}}{{stl_7}} ilość witamin i cukru; karpiel' {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}brukiew II {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż IVa, DCMc. brukiewkwi, blm {{/stl_8}}{{stl_7}}'korzeń brukwi jako masa pokarmowa': {{/stl_7}}{{stl_10}}Karmić bydło brukwią. <niem.> {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • brukiew — ż V, DCMs. brukiewkwi; lm M. brukiewkwie, D. brukiewkwi 1. zwykle blm «Brassica napus var. rapifera (napobrassica), dwuletnia roślina okopowa z rodziny krzyżowych, uprawiana dla zgrubiałego korzenia jadalnego i pastewnego; karpiel» Uprawiać… …   Słownik języka polskiego

  • брюква — Brassica campestris , диал. бруква, смол. (Добровольский); укр. бруква, блр. бручка, польск. brukiew., чеш. brukev, первонач. *брукы. Заимств. из нов. в. н., нж. нем. wrûke; см. Э. Шварц, AfslPh 42, 285; Брюкнер 42; Кнутссон, GL 14. Ср. диал.… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • брюква — Видимо, это слово через посредство украинского языка попало в русский из польского, где brukiew представляет собой переоформление немецкого Brake, которое было заимствовано из итальянского, а восходит к латинскому brassica eruca, что обозначает… …   Этимологический словарь русского языка Крылова

  • Wruke — (auch Bruke) Sf Kohlrübe per. Wortschatz ondd. (20. Jh.) Stammwort. Herkunft unklar, ebenso das Verhältnis zu poln. brukiew. Das Wort ist wohl nicht slavisch. ✎ Vgl. Bielfeldt (1965), 34. deutsch d …   Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache

  • brukwiany — przym. od brukiew (zwykle w zn. 2) Zupa brukwiana …   Słownik języka polskiego

  • brukwiowy — przym. od brukiew (zwykle w zn. 2) Zupa brukwiowa …   Słownik języka polskiego

  • karpiel — m I, D. a; lm M. e, D. i a. ów → brukiew w zn. 1 ‹może czes.› …   Słownik języka polskiego

  • БРЮКВА. — Займете., по видимому, через посредство укр. яз. из польск. Польск. brukiew представляет собой переоформление н. в. нем. диал. Вгйке, wruke, заимствованного из ит. яз …   Этимологический словарь Ситникова

  • karpiel — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż III a. mż III, D. a; lm D. i, reg., {{/stl 8}}{{stl 7}}to samo co brukiew. <czes.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień